in verbondenheid...

Beste mensen,

geland vanuit Turkije ben ik vrij snel naar Zeeuws Vlaanderen gereden. Om lijfelijk daar te zijn waar mijn emotie al een hele tijd was…. Om bij jullie te zijn. Om te kunnen deelnemen aan de stille tocht ter nagedachtenis aan juf Joyce, Damian, Sarah en Olivia, en om zo ook in gedachten te zijn bij de zwaar gewonden, bij getuigen, hulpverleners en allen die met hun hart en van nabij betrokken zijn. Ik was er niet alleen. Letterlijk duizenden waren gekomen. Een eindeloze witte stoet, met ballonnen, bloemen en knuffels, aangevoerd door de organisatoren (hulde voor het initiatief), de commissaris van de koning, de burgemeesters en de naaste familie. Het was letterlijk een stille tocht, met ook veel tranen, ook achter het glas en langs de kanten van de weg. Axel rouwde, en ‘heel Zeeuws Vlaanderen’ was gekomen om te delen in het onmetelijke verdriet. Bij de Warande aangekomen, verzamelden wij voor een laatste deel. Do you know my name, if I saw you in heaven, klonk het  live gezongen (aangrijpend en verbindend) keer op keer. De mensen bleven stromen. Twee minuten volstrekte stilte…….. Burgemeester Franc Weerwind sprak met veel gevoel de juiste woorden. Woorden van dank klonken. Ballonnen zoeken de weg naar de hemel.

De familie valt elkaar elkaar troostend in de in de armen. Alles zal helpen, maar de leegte blijft.

Dag Olivia, Sarah, Damian en juf Joyce.

pastoor Wiel Wiertz