Beelden terug in onze parochie...

Net zoals bij ons worden ook in het bisdom Rotterdam kerken herbestemd. Zo is op woensdag 15 april ‘Het Steiger’, de Dominicanenkerk uit 1960 in de Heilige Johannesparochie, verkocht aan de gemeente Rotterdam. De kerk wordt niet langer gebruikt voor erediensten maar krijgt een nieuwe bestemming als Stadsmuseum Rotterdam.

Voor veel van ons is dit herkenbaar. Wie betrokken is bij onze parochie en het traject ‘Van Advent naar Advent’ heeft gevolgd, weet dat ook wij nadenken over de toekomst van onze kerken in Breskens, Eede, IJzendijke en Schoondijke. Daarover hebben we de afgelopen tijd op verschillende manieren gecommuniceerd: via de Nieuwsbrief, onze website en Facebook, maar ook via de dagbladen en Omroep Zeeland. Voor velen is dit dus geen nieuw verhaal.

Toch zien we de laatste weken berichten op sociale media die een ander beeld schetsen. Daarin wordt gesuggereerd dat de verkoop van kerken plotseling komt en dat er niet over wordt gecommuniceerd. Ook wordt gezegd dat onduidelijk is wat er met de beelden van wijlen pastoor Gielliet in de Heilige Barbarakerk in Breskens zal gebeuren, en dat het niet zou kunnen dat een kerk waarin zijn sfeer nog zo voelbaar is, verkocht wordt. 

We begrijpen dat dit emoties oproept. Kerken zijn voor veel mensen dierbare plekken, vol herinneringen. Tegelijkertijd staan we al langer voor een moeilijke realiteit. Al decennia lang is het beleid van het bisdom dat we vooral moeten investeren in ‘levende stenen’: mensen. In parochianen die samenkomen om te vieren, te leren en hun geloof te delen. 

Steeds vaker merken we dat het in stand houden van meerdere kerken, waarin soms nog maar 10 tot 20 mensen samenkomen, niet meer haalbaar is voor de toekomst. Dat betekent dat we keuzes moeten maken, hoe lastig die ook zijn. Hoe waardevol onze kerken ook zijn geweest voor de verschillende dorpen en geloofsgemeenschappen, die ooit een zelfstandige parochie waren, we kunnen ze niet allemaal blijven onderhouden. Het herbestemmen van kerken gebeurt in onze parochie dan ook al langer, denk aan Slijkplaat, Groede, Hoofdplaat en Biervliet. 

Dat betekent niet dat we het verleden loslaten. Integendeel. Zo is vorig jaar het tabernakel van de Kleine Zusters uit Amsterdam teruggekeerd naar onze parochie. En toen we in december de vraag kregen vanuit de Johannesparochie in Rotterdam of we interesse hadden in twee beelden, hebben we daar graag positief op gereageerd. Afgelopen vrijdag hebben we deze beelden opgehaald. 

Op die manier proberen we zorgvuldig om te gaan met wat ons dierbaar is, terwijl we tegelijkertijd bouwen aan de toekomst van onze parochie.